نگرانم...نگرانم...نکند خواب بمانم؟نکند بغض من از شدت غم،نه ببارد،نه بکاهد،ابد الدهر بماند...؟نکند اشک نریزم؟نکند کرب و بلاونجفم را ندهیحضرت ارباب؟...!!نکند باز نخوانم که حرم،اهل حرم، میر و علمدار نیامد؟نکند باز بمانم؟نکند...پای پیاده حرمت باز بماند...به دلم حسرت و آهش...؟نگرانم....نگرانم......نکند دیر شود جای بمانم...!یا ابا عبدالله الحسین(ع)...

ماهی سیاه کوچولو گفت: نه مادر، من دیگر از این گردشها خسته شدهام، میخواهم راه بیفتم و بروم ببینم جاهای دیگر چه خبرهایی هست. ممکن است فکر کنی که یک کسی این حرفها را به ماهی کوچولو یاد داده، اما بدان که من خودم خیلی وقت است در این فکرم. البته خیلی چیزها هم از این و آن یاد گرفتهام؛ مثلا این را فهمیدهام که بیشتر ماهیها، موقع پیری شکایت میکنند که زندگیشان را بیخودی تلف کردهاند. دایم ناله و نفرین میکنند و از همه چیز شکایت دارند. من میخواهم بدانم که، راستی راستی زندگی یعنی اینکه توی یک تکه جا، هی بروی و برگردی تا پیر بشوی و دیگر هیچ، یا اینک